Vipassana mind - Beginner’s mind - Margo Bouwman

De oplettende lezer zal in de titel de overeenkomst opmerken met het boek “Zen mind - Beginner’s mind” [Red.: van Shunryu Suzuki]. Misschien ware het beter geweest om te beginnen met “Buddhist mind - Beginner’s mind”, want in alle boeddhistische stromingen waarmee ik tot nu toe kennis heb gemaakt, kom ik dit principe - om steeds een beginnersinstelling te behouden - tegen. Zo ook tijdens de retraite met Christina Feldman, 8 - 11 juni 2000.

Till Erkens was dit weekend onze gastvrouw en na de bespreking van de huishoudelijke regels vertelde zij, dat er een flink aantal mensen aanwezig waren die voor het eerst aan een Vipassana-retraite deelnamen. Zodoende had zij aan Christina gevraagd om een beginnersretraite te houden. Christina had geantwoord: “ik doe altijd beginnersretraite”.
Al een poosje had ik mij niet met Vipassana-meditatie bezig gehouden en ook voor mij voelde het goed om weer beginner te zijn. Om weer als nieuw mee te doen en alles open als een beginner te ervaren wat ik zoal in mijzelf tegenkwam.

Ook de teachings van Christina raakten de basis aan: aandacht voor de adem, aandacht voor het lichaam, aandacht voor gevoelens en aandacht voor het denken. Ook onderwerpen als: acceptatie, liefdevolle vriendelijkheid, de vier edele waarheden, zijn aan bod gekomen. En elke keer wist Christina met zowel ernst als humor verbanden te leggen om deze dingen in ons dagelijks leven te verstaan, ook met voorbeelden vanuit de positie van moeder zijn en vrouw. Voor mij waren ook haar uitspraken prikkelend zoals:
* Zitten is niet genoeg, inzicht is belangrijk.
* Goede ervaringen verzamelen is niet genoeg, het gaat om integratie daarvan in je dagelijks leven.
* Wie heeft er wel eens de radio aangezet en te horen gekregen: vandaag is het een geweldige dag voor ontspanning, voor gelukkig zijn, voor meditatie
Vooral met.dit laatste werden ook de lachspieren geactiveerd.

Dit is in een notendop mijn ervaring van deze retraite. Als ik het zelf zo nalees kan ik bijna niet geloven, dat er door mijn gebrekkige kennis van de Engelse taal zoveel langs mij heen gegaan is wat ik niet verstaan heb. Tijdens het weekend heb ik gepoogd om alert te blijven op wat ik wél versta en begrijp. Zoiets als tijdens de muziekles: als je één of twee noten niet snapt of kunt ben je geneigd om dat stuk niet te oefenen. Mijn vioolleraar zei dan: “oefen het hele stuk behalve die één of twee noten die je niet kunt, die leren we dan tijdens de les”. Met die instelling heb ik geluisterd naar wat Christina te vertellen had.

Opvallend naderhand was, dat hoewel we deze retraite alleen voor de aanvang en naderhand met elkaar gesproken hebben, ik thuis heel wat te vertellen had over met wie ik daar geweest was, wat ik van anderen had vernomen en uitgewisseld. Een paar van mijn vrienden konden zich niet voorstellen dat deze dagen in stilte waren doorgebracht. Hebben jullie echt alleen maar naderhand met elkaar gesproken? Voor mijzelf vermoed ik, dat de stilte en aandacht voor mijzelf ook mijn aandacht voor de anderen verdiept heeft en er voldoende ruimte in mij was om velen mee te nemen in mijn hart.