Het pad vinden - Christina Feldman en Jack Kornfield

Uit het boek"Met Hart en Ziel” (wijze verhalen van alle tijden) van Christina Feldman en Jack Kornfield, uitgeverij Servire-Kosmos-Z&K, 1993.

Het pad vinden naar waarachtig ontwaken stelt ons voor een enorme uitdaging. Vanzelfsprekend luisteren we eerst naar de gezaghebbende stemmen van anderen die de antwoorden op onze vragen schijnen te kennen. Het wordt verwarrender zodra we ontdekken dat de wereld wemelt van autoriteiten die ons maar al te graag advies, oplossingen en voorschriften aanreiken. Onze boekhandels puilen uit van recepten om gelukkig, bevredigd en vrij te worden. In het begin kunnen we luisteren en leren van de wijsheid en de ervaringen van anderen. We kunnen inspiratie ontlenen aan het voorbeeld van leraren en wijzen uit verleden en heden.

Al luisterend zullen zich op een gegeven ogenblik enkele inzichten aandienen. We beseffen dat geen enkele autoriteit een directe telefoonverbinding met de waarheid heeft, noch dat er één enkel pad naar bewustwording leidt. Ook kan het ons duidelijk worden dat wat wij horen simpelweg de verschillende melodieën zijn waarmee de grote spirituele tradities één essentiële harmonie tot uitdrukking hebben gebracht. Het is deze harmonie die wezenlijk is en niet de uitdrukkingsvorm ervan. Zij die de wijsheid hebben gevonden, hebben allen geleerd naar de wijsheid in hun eigen hart te luisteren, de onderliggende harmonie te horen en hun eigen pad te volgen.

Niemand kan ons pad volgen voor ons, niemand kan onze zoektocht naar ontwaken van ons overnemen. In het vertrouwen dat wijsheid, vreugde en wakkerheid tot ons spirituele erfgoed behoren, moeten wij ontdekken wat hen doet ontwaken in ons. Buitenstaanders kunnen ons niet bevrijden van de verwarring, angst en bindingen die pijnlijke schaduwen werpen op onze levens. Door die eenzaamheid te accepteren, ontdekken we dat ze geen vervreemding of gelatenheid betekent. In onze spirituele zoektocht worden we gesteund door de generaties in alle culturen die ons zijn voorgegaan, die onze verkenningen toejuichen en inspireren. Onze zoektocht verbindt ons met de miljoenen die ook vandaag innerlijke vrede en vrijheid zoeken. In onze bereidheid om onze eigen eenzaamheid te leren kennen, kunnen we een wijsheid en mededogen gaan ontdekken die ons met alle anderen verbindt.

Er zullen momenten zijn dat we gevoelens van wanhoop, twijfel en ontoereikendheid zullen kennen. We kunnen ons afvragen hoe we de ogenschijnlijk onneembare kloof tussen verwarring en helderheid, vasthouden en loslaten, inperking en vrijheid kunnen overbruggen. Op alle momenten van duisternis moeten we ons herinneren dat wij gezegend zijn met het kostbaarste geschenk van de mensheid – het vermogen tot bewustwording. Het is een geschenk om ons over te verheugen; het vermogen tot bewustwording wil zeggen het vermogen tot gewaar worden, tot ontwaken, tot transformatie. Het is een immens vermogen, dat ons in staat stelt innerlijke slapende bronnen van energie, concentratie en liefde aan te slaan en te benutten.

Door te onderzoeken wat het betekent om bewust te zijn, leren we met ons hele hart aanwezig te zijn op elk moment, bij onszelf te zijn, bij alles wat elk moment ons brengt. Door open te staan voor het huidige moment zijn wij in staat onze angst opzij te zetten over de toekomst en wat we zullen winnen of verliezen, zullen hebben of worden. We zijn in staat ons te bevrijden van onze preoccupatie met het verleden, onze geschiedenis, en van de last van onze spijt. Ons bewustzijn werpt licht op wat feitelijk aanwezig is, op dat ene moment. En het is op dat moment dat we in staat zijn te leren en ons open te stellen.

Het huidige moment is de diepste en uitdagendste leraar die we ooit zullen ontmoeten in ons leven. Het is een meedogende leraar, het legt ons geen oordeel, geen censuur, geen maatstaf van succes en mislukking op. Het huidige moment is een spiegel, wiens reflectie ons leert zien. Leren in deze spiegel te kijken zonder onszelf te bedriegen is de bron van alle wijsheid. In deze spiegel zien we wat bijdraagt tot de verwarring en tweedracht in ons leven en wat bijdraagt tot harmonie en begrip. We zien de relatie tussen pijn en haar oorzaak op het moment zelf, we zien de band tussen liefde en haar bron. We zien wat ons verbindt en wat ons vervreemdt.

Daarmee beginnen we te leren van onze eigen verhalen, wat ons blij maakt en wat ons bedroeft. Door naar ons innerlijk te luisteren en te leren van onze eigen verhalen, beseffen we dat we niet zozeer behoefte hebben aan deskundigen om ons pad te bepalen, maar onze eigen heldere en directe innerlijke afstemming. Onze verhalen wijzen ons ons pad. Door te luisteren kunnen we onderkennen wat we moeten loslaten en wat we moeten ontwikkelen om in de geest van vrede en wijsheid te kunnen leven.
Onze eigen verhalen verschillen slechts in vorm en onbelangrijke details van de verhalen van alle wezens. Er is geen levend wezen dat niet met ons verlangt naar vrijheid en de afwezigheid van angst en pijn. Verdriet is verdriet, los van het hart dat het ondergaat. Vrede is vrede, ongeacht het hart dat zich erin verheugt.